Over mij

tl_files/website_afb/Foto_suzanne.jpgOp mijn elfde verjaardag krijg ik mijn eerste fototoestel, compleet met flitsblokjes. Ik ben de koningin te rijk.

Er waren eens twee jongetjes en twee meisjes…
Zo begint het eerste verhaal in mijn boek, begonnen op mijn negende. Trouw schrijf ik erin als kind. Verhalen en gedichten, vergezeld van tekeningen

Later, zeg ik, word ik juf, schrijver of fotograaf

Ik werk jarenlang als leerkracht in het basisonderwijs. Het onderwijs is een mooie werkplek. Voor wie zijn grenzen kent en bewaakt. Ik geef te veel, doe te veel, wil te veel en negeer ondertussen mijn toenemende psychische klachten. Op een dag is het laatste stukje rek eruit. Hoog tijd om aan mijzelf te werken. En dat doe ik.

Schrijven en fotograferen keren terug in mijn leven en nemen een belangrijke plaats in. De camera gaat waar ik ga. Sprekende beelden zijn overal. Ik vang ze en bewaar ze. In digitale albums, in fotolijstjes en in mijn hart. Ik schrijf dagelijks. Om te ordenen en te begrijpen. Om te verzamelen en te bewaren. Bij voorkeur in columnvorm. Foto’s en teksten vertellen verhalen. Mijn verhalen. Ze laten mij zien. Ze maken contact.

In Het Nieuwsblad voor Huizen heb ik twee jaar lang mijn eigen rubriek, BeeldSpraak, gehad. Wekelijks verscheen een column met een knipoog plus foto over actuele dorpse zaken.
Ik heb twee boeken uitgegeven: Anorexia te lijf en Gewoon Bijzonder.
Op mijn weblogs Kaartjes en Krabbels en Fotoverhalen combineer ik woord en beeld.
Foto’s plaats ik behalve op deze site en op Fotoverhalen ook op Flickr onder de naam GewoonBijzonder
Met mijn schrijfcoach, Jacqueline Lucas, wissel ik van schrijfgedachten. Zowel wat, als hoe ik schrijf is onderwerp van gesprek.

Ik ben juf, schrijver én fotograaf geworden.
Geluksvogel.